Het is een terugkerend ritueel om elk jaar in juni een paar dagen te ontsnappen uit het dagelijkse (drukke) leven.
Ik laat de stad achter me, mijn werk, mijn vrienden om de hoek, en vertrek richting één van de heerlijke friese waddeneilanden.

Het is de ultieme plek om uit te waaien, de gezonde zoute zeelucht op te snuiven en je onder te dompelen in een wereld die even helemaal anders is. Om je hoofd leeg te krijgen van alle dingen die de laatste tijd zoveel tijd en energie hebben gekost.

Het is het fijne fietsen over alle smalle wegen, dwars door duinen en bos. Het zien van prachtige voorstellingen op de meest byzondere locaties. Het is het luisteren naar heerlijke muziek. Het is het weerzien van oude bekenden. Het is het slapen op een luchtbed waarvan je hoopt dat ‘ie het tien dagen lang gaat volhouden. Het is de uitgelaten, hippie achtige sfeer die over het hele eiland hangt. Het is met je voeten in het zand lopen, en genieten van de zee.
Het is het dansen op de vele plekken verspreid over het eiland, genieten van de juttersbitter. Ach het is zoveel, zoveel….

Oerol…here i come!